İstanbul Sanayi Odası (İSO) seçimleri tamamlandı. Sandıklar açıldı, oylar sayıldı, kazananlar belli oldu. Yönetim Kurulu Başkanlığı koltuğuna Adnan Dalgakıran, Meclis Başkanlığı koltuğuna ise Mustafa Tecdelioğlu oturdu.
Normal şartlarda artık İstanbul sanayisinin geleceğini, üretimi, ihracatı, istihdamı ve sanayicimizin karşı karşıya kaldığı sorunları konuşmamız gerekiyordu.
Ancak seçimlerin ardından yaşanan bir gelişme, bütün bunların önüne geçti.
İSO Başkanlığı için Adnan Dalgakıran ile yarışan Ender Yılmaz, seçimlerin ardından Kastamonu Kalkınma Vakfı (KKV), Kastamonulular Dayanışma Derneği (KAS-DER) ve Kastamonu Sanayici İş Adamları Derneği (KASİAD) ile yollarını ayırma kararı aldı.
Üstelik iki adayın ortak bir özelliği vardı: İkisi de Kastamonuluydu.
İşte bu nedenle yaşananları yalnızca bir istifa meselesi olarak değerlendiremiyorum. Çünkü burada tartışılması gereken, bir seçimin neden hemşehrilik ilişkilerini bu kadar yıprattığıdır.
Sayın Ender Yılmaz, kırgınlığınızı anlıyorum ama...
Öncelikle şunu ifade etmek isterim.
Ender Yılmaz, Türk sanayisine yatırım yapan, üretim gerçekleştiren, istihdam sağlayan ve İstanbul Sanayi Odası'nda önemli görevler üstlenmiş değerli bir iş insanı.
İSO Başkanlığına aday olmak kolay bir karar değil. Hele karşınızda Adnan Dalgakıran gibi sanayi dünyasının yakından tanıdığı güçlü bir isim varsa...
Seçim sürecinde verilen emekleri, yapılan görüşmeleri ve yaşanan yorgunluğu anlayabiliyorum.
Ancak seçim sonucundan çok, sonrasında alınan karar beni düşündürüyor.
Ender Yılmaz, 10 Kasım tarihli istifa dilekçelerinde iş yoğunluğu ve sağlık durumunun yanı sıra ilgili kurumların Kastamonu'nun kalkınmasına yönelik beklenen ölçüde etkili çalışmalar gerçekleştiremediğini ifade etti.
Daha sonra basına yaptığı açıklamada ise seçim sürecindeki kırgınlığını açıkça dile getirdi:
“Vakıf ve diğer derneklerdeki arkadaşlarımız tarafsız kalmalıydı. Çok defa bunun Kastamonu değil İSO meselesi olduğunu anlatmaya çalıştım. Maalesef ağabey dediğimiz bazı insanlar tarafsız kalamadı.”
Sayın Yılmaz'a sormak istiyorum:
Sizi desteklemeyen hemşehrilerinizin tercihleri nedeniyle yıllardır parçası olduğunuz Kastamonu'nun köklü sivil toplum kuruluşlarından ayrılmak gerçekten doğru bir karar mıydı?
Hemşehrilik, her seçimde aynı adayı desteklemek zorunda olmak mıdır?
Adnan Dalgakıran önceki seçimi kaybettiğinde ne yaptı?
Biraz geriye gidelim.
Adnan Dalgakıran, önceki dönemde de İSO Başkanlığı için yarışmış ancak seçimi kazanamamıştı.
O dönemde Kastamonulu sivil toplum kuruluşlarının tamamı kendisine açık destek vermemişti.
Peki, Dalgakıran ne yaptı?
Kastamonulu derneklerden istifa mı etti? Hemşehrilerine küstü mü? Kendisine destek vermeyen insanlarla ilişkilerini kopardı mı?
Ben böyle bir tavra şahit olmadım.
Aksine çalışmalarını sürdürdü, sanayicilerle görüşmeye devam etti ve bir sonraki seçimde yeniden aday olarak başkanlığı kazandı.
Üstelik önceki dönemde Ender Yılmaz da İSO yönetiminde yer almış, ardından Meclis Başkanlığı görevini üstlenmişti.
Demek ki bir seçimi kaybetmek, sanayi dünyasındaki mücadelenin sona erdiği anlamına gelmiyor.
Bazen kaybedilen bir seçim, gelecekte kazanılacak başka bir mücadelenin başlangıcıdır.
Önemli olan sandıktan sonra nasıl bir duruş sergilendiğidir.
Kastamonu'nun iki evladı neden karşı karşıya getirildi?
İSO Başkanlığı için iki Kastamonulu sanayicinin yarışması aslında memleket adına gurur duyulacak bir tabloydu.
Türkiye'nin en önemli sanayi kuruluşlarından birinin başkanlığına aynı memleketten yetişmiş iki iş insanının aday olması, Kastamonu'nun sanayi dünyasındaki gücünü gösteriyordu.
Ancak seçim sürecinde yaşananlar, bu gurur tablosunu bir kırgınlığa dönüştürdü.
Kastamonu Kalkınma Vakfı Üyesi, KAS-DER eski Genel Başkanı Yücel Gündoğdu'nun açıklamalarını bu açıdan önemli buluyorum.
Gündoğdu, Adnan Dalgakıran'a destek verdiklerini açıkça ifade ederken Ender Yılmaz'a da istifa kararını yeniden değerlendirmesi çağrısında bulundu.
Ve çok önemli bir cümle kurdu:
“Kastamonu camiası herkesten büyüktür.”
Kesinlikle katılıyorum.
Ancak burada sivil toplum kuruluşlarına da bir sorumluluk düşüyor.
Dernekler ve vakıflar, seçim dönemlerinde farklı adayları destekleyen insanları seçim sonrasında yeniden aynı masada buluşturabilmelidir.
Çünkü sivil toplumun görevi ayrıştırmak değil, birleştirmektir.
Peki, Ender Yılmaz'ı bu yarışa kimler yönlendirdi?
Benim asıl merak ettiğim konulardan biri de bu.
İSO seçimleri öncesinde sanayi kulislerinde Ender Yılmaz'ın güçlü bir desteğe sahip olduğu konuşuluyordu.
Geçmiş dönemde Meclis Başkanlığı yapmış olması ve sanayicilerle kurduğu ilişkiler nedeniyle bazı çevrelerde avantajlı görüldüğü de ifade ediliyordu.
İSO Meclisi'ndeki Kastamonulu iş insanlarına baktığımızda Adnan Dalgakıran ve Ender Yılmaz'ın yanı sıra Kemal Akar, Mehmet Umur, Ali Dalgıç, Kerim Çolakoğlu, Mehmet Görgülü, Aydın Aslandağ, Aydın Mıstaçoğlu, İsmail Oyar ve Ahmet Karakaya gibi isimler de gündeme geliyor.
Elbette aynı memleketten olmak, aynı adaya oy vermek anlamına gelmiyor.
Ama Sayın Yılmaz'a sormak istiyorum:
Başkanlık yarışına girerken size nasıl bir tablo sunuldu? Kimler kazanabileceğinizi söyledi? Kimler destek sözü verdi? Seçim günü bu sözlerin ne kadarı karşılık buldu?
Bunların cevaplarını bilmiyorum.
Ancak bir seçimde yanlış hesap yapılmışsa bunun hesabının bütün hemşehri camiasına çıkarılmasını doğru bulmuyorum.
Belki de kırgınlığınızı Kastamonu'nun kurumlarına yöneltmek yerine, seçim sürecinde size verilen sözleri yeniden değerlendirmeniz gerekiyordu.
KAS-DER'in ziyareti neden sorun olsun?
İstifaların ardından KAS-DER'in geniş bir heyetle İSO Başkanı Adnan Dalgakıran'ı ziyaret etmesi de gündeme geldi.
KAS-DER Kurucu Başkanı Sudi Topal ve Genel Başkanı Rahmi Sezer'in öncülüğündeki heyet, Dalgakıran'ı tebrik ederek yeni döneminde başarılar diledi.
Bunda yanlış olan ne?
Bir hemşehri derneğinin, İstanbul Sanayi Odası Başkanlığına seçilen Kastamonulu bir iş insanını ziyaret etmesi son derece doğal.
Aynı dernek, seçimi Ender Yılmaz kazansaydı onu da ziyaret ederdi.
Son söz: Seçimler geçer, memleket kalır
Sayın Ender Yılmaz...
Siz yıllarını sanayiye vermiş, üretim yapmış, istihdam sağlamış ve İSO Meclis Başkanlığı gibi önemli bir görev üstlenmiş bir iş insanısınız.
Adnan Dalgakıran 86 oy alarak seçimi kazandı. Siz ise 67 oy aldınız. Bu sonuç, sanayi camiasında önemli bir karşılığınız bulunduğunu da gösteriyor.
Bugün sanayicimizin ihtiyacı yeni kırgınlıklar değil, yeni yatırımlar ve iş birlikleri.
Bu nedenle istifa kararınızı yeniden değerlendirmenizin hem sizin hem de Kastamonu camiası açısından değerli olacağına inanıyorum.
Ben sizin yerinizde olsaydım, önce seçim sürecinde verilen sözleri ve yapılan hesapları sorgulardım.
Ardından dönüp hemşehrilerimle aynı masaya otururdum.
Çünkü İSO Başkanlığı bir makamdır. Kastamonululuk ise seçim dönemleriyle başlayıp biten bir bağ değildir.
Bugün seçim bitti. Yarın başka seçimler yapılacak, başka isimler yarışacak.
Ama Kastamonu yine Kastamonu olacak.
Sayın Ender Yılmaz, keşke memleketinizin kurumlarına ve hemşehrilerinize sırt dönmek yerine, sizi bu yarışa taşıyanların verdiği sözleri sorgulasaydınız.
Unutmayalım:
Seçimi kaybetmek insanı küçültmez. Asıl büyüklük, seçim bittikten sonra da aynı insanlarla yan yana durabilmektir.