T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Sinema Genel Müdürlüğü’nün desteğiyle Boğaziçi Kültür Sanat Vakfı tarafından düzenlenen 14. Boğaziçi Film Festivali, bugün sinemaseverlere belgesel ve kısa film şöleni yaşattı.
Ulusal Belgesel Yarışması’nda yer alan “Ben 12 Bin Yaşındayım” ile Ulusal Kısa Kurmaca Yarışması filmleri, ekiplerinin katılımıyla Atatürk Kültür Merkezi (AKM) Yeşilçam Sineması’nda izleyiciyle buluştu.
Süper Güçleri Olmayan Bir Süper Kahramanın Hikâyesi: Ben 12 Bin Yaşındayım
Ulusal Belgesel Yarışması’nda gösterilen “Ben 12 Bin Yaşındayım” filminin yönetmeni Batuhan Karadağoğlu, gösterimin ardından izleyicilerin sorularını yanıtladı.
Kars’ta başka bir belgeselin çekimleri sırasında Gökhan Çalkın ile tanıştığını belirten yönetmen, “Gökhan’ın hayatını kayalara ve tarihî izlere adaması, ekonomik ve ailevi bütün zorluklara rağmen mücadelesini sürdürmesi beni çok etkiledi. İlkokul mezunu olmasına karşın yurt içinden ve yurt dışından akademisyenleri ağırlayarak bu mirası tanıtmaya çalışması, bu hikâyeyi mutlaka anlatmam gerektiğini düşündürdü.” ifadelerini kullandı.
Filmde akademisyenlerin ve uzmanların görüşlerine de yer vermek istediklerini aktaran Karadağoğlu, akademisyenlerin kendi çalışmalarını ön plana çıkarmayı tercih ettikleri için belgeselde yer almak istemediklerini dile getirdi. Yönetmen, “Bu sebeple tarih biliminden çok karakterin kişisel duygularına ve adanmışlığına odaklandık. ‘Ben on iki bin yaşındayım’ sözü de bu yaklaşımın özeti niteliğinde. Bu, süper güçleri olmayan bir süper kahramanın hikâyesi.” dedi.
Ulusal Kısa Kurmaca Filmlerinin Ekipleri Seyirciyle Buluştu
Ulusal Kısa Kurmaca Film Yarışması’nda yer alan filmlerin ekipleri de gösterimlerin ardından düzenlenen söyleşilerde izleyicilerle bir araya geldi.
“Bu Taraf” filminin yönetmeni Yunus Emre Özdemir, filmin çıkış noktasının babasını kaybettiği günü kendisine anlatan bir arkadaşının hikâyesi olduğunu belirtti. Ölümün insanları birbirinden uzaklaştırdığına sıkça tanıklık ettiğini ifade eden Özdemir, “Filmde insanları ayırmak yerine bir araya getirmeyi seçtim.” diye konuştu.
Filmin oyuncusu Eylem Yıldız ise yapımdaki hikâyeye benzer bir süreci kendi hayatında da deneyimlediğini söyledi. “Kardeşlerimle benzer sıkıntılar yaşıyorum. Ebeveynlerimiz yaşlanıyor, sorumluluklarımız çoğalıyor ve onlara yetişemiyoruz. Filmin çekim süreci de babamın rahatsızlığıyla aynı döneme denk geldi. Bu rolü canlandırmak bana iyi geldi.” ifadelerini kullandı.
Emekliliğine rağmen kamerasından vazgeçmeyen film yapımcısı Mümtaz Bey’in yaşamını konu alan “Şaşaalı Bir Fiyasko” filminin yönetmeni Tunç Pınar da söyleşide yer aldı. Karakterini, “Hayata bir iz bırakmak isteyen, emekliliğini yaşayan ama aynı zamanda kendisinden geriye kalan izleri de takip eden bir adam.” sözleriyle tanımlayan Pınar, Mümtaz ile yeğeni Cahit arasındaki karşılıklı iz bırakan ilişkiyi anlatmak istediklerini belirtti.
“Kırağı Tutmuş Yaprak” filminde kişisel bir hikâyeden yola çıktığını ifade eden yönetmen Furkan Erdil, asıl önemli olanın hikâyeden çok anlatım biçimi olduğunu vurgulayarak Tarkovski’den ilham aldığını söyledi.
“Andrey Tarkovski’ye hayranım. Filmde anlatının zaman içinde biçimlenmesini seviyorum. Zaman, geçmiş, anılar, belki de rüyalar… Filmimde bunlardan çokça esinlendim. Doğrusal bir olay örgüsü bulunmuyor.” dedi.
Dünyanın farklı bölgelerinde savaşın mağduru olan çocuklara dikkat çekmeyi hedefleyen “Fillerin Uykusu” filminin yönetmeni Muhammed Emre Kaya da gösterimin ardından gerçekleştirilen söyleşiye katıldı.
Altı farklı mekânda ve 40’tan fazla oyuncuyla çekilen filmde en büyük zorlukların zaman, mekân ve oyuncu kadrosu konusunda yaşandığını belirten yönetmen, çekim sürecinde karşılaştığı deneyimleri paylaştı.
Mekân bulma konusunda ciddi sıkıntılar yaşadıklarını ve mekânların oldukça maliyetli olduğunu anlatan Kaya, bir gün gittiği mekânda yaşadığı deneyimi şu sözlerle aktardı:
“Bir vesileyle bir mekâna gittim ve durumu anlattım. Konuştuğum kişi kısa filmlerin bütçesiz olduğunu bildiğini söyleyerek bana destek olacağını ifade etti.
Çekimler sırasında Yahudi karakterlerin bulunduğu bir sahne vardı. Yanlış bir anlatım olmaması için arkadaşlarımdan Yahudilikte bu sahnedeki durumun nasıl olduğunu araştırmalarını istedim.
Ben bunu anlatırken mekânın sahibi, ‘Biz şöyle yaparız.’ diyerek durumu tarif etti. İlk başta ne demek istediğini anlamadım. Daha sonra kendisinin Yahudi olduğunu söyledi. Filmde Filistin’de yaşananları anlatacağımızı, bu nedenle mekânı kullanmamıza izin vermemesi durumunda bunu anlayışla karşılayacağımı belirttim. Bana, ‘Laf ağızdan bir kere çıkar!’ dedi. Hatta bu konuşmanın ardından sahnede bir İsrail askerine ihtiyaç duyuldu ve mekân sahibinin eşi bu rolü üstlendi.”
“10 Kere Daha” filmi ise dünya sinemasında örnekleri bulunan “time loop” (zaman döngüsü) anlatım tekniğini kullanmasıyla öne çıktı. Yönetmen Ömer Miraç Tunç, “Köstebek Günü” ve “Koş Lola Koş” gibi filmlerde de kullanılan bu yöntemin herkesin denemek isteyeceği bir teknik olduğunu düşündüğünü belirtti.
Tunç, “Bu yöntemin oldukça eğlenceli ve şakacı bir anlatımı var. Ancak bizim filmimizde ölmüş birinin tekrar tekrar dünyaya gelmesi fikri biraz riskliydi. Bu nedenle kullanırken çekincelerimiz oldu. Buna rağmen izleyicilerden olumsuz bir tepki gelmedi.” ifadelerini kullandı.
